- Nie ma postaci z życia publicznego, która nie byłaby wykreowana – przekonywał Piotr Tymochowicz podczas dyskusji w Instytucie Teatralnym. W ramach cyklu Performatyka Warszawska dyskutowano o teatralizacji życia politycznego.

- Każda postać, jaką znamy z mediów, jest tylko kreacją. Tak naprawdę nie wiemy, jaka naprawdę ta osoba jest. Poznajemy tylko jej kreację i to taką, jakiej oczekujemy – przekonywał Piotr Tymochowicz, specjalista ds. wizerunku. Wraz z Anną Garwolińską (założycielka i prezes agencji PR Glaubicz Garwolińska Consultants) i dr. Mateuszem Kanabrodzkim (antropolog widowisk), wziął udział w dyskusji prowadzonej przez Bartosza Frąckowiaka (dramaturg, kulturoznawca) w warszawskim Instytucie Teatralnym. – Młodzi politycy często wykorzystują poznane triki PR-owe, żeby zaistnieć. Niestety, jest to popularność bardzo krótkotrwała. Żeby zostać liderem politycznym, trzeba tez mieć pewne cechy, swego rodzaju charyzmę. Te cechy działania PR mogą jedynie wzmacniać – mówiła Anna Garwolińska. Zupełnie nie zgadzał się z tą tezą Tymochowicz. – Politycy są powierzchowni, nie mają poglądów ani programów. Mówią różne rzeczy na użytek kampanii, mediów. Ale kiedy dochodzi do rządzenia, trafiamy do szarej rzeczywistości – przekonywał kontrowersyjny twórca wizerunku Andrzeja Leppera. – Proszę zwrócić uwagę na dyskusje w sejmie. One nie mają żadnego wpływu na kształt państwa i prawa. Praca odbywa się w komisjach sejmowych. Tyle że telewizja pokazuje pyskówki z sali sejmowej, bo to jest atrakcyjne, chwytliwe. To stwarza pewną iluzję sporu. Tak naprawdę żadnej interakcji tu nie ma, żadnego intelektualnego wkładu. Dlatego w kreowaniu wizerunku tak ważne są emocje, a nie strona merytoryczna – mówił Piotr Tymochowicz. Nie zgodził się też z twierdzeniem Anny Garwolińskiej na temat amerykańskiej polityki. – Obserwowała konwencje wyborcze demokratów na żywo. Obama jest prawdziwym charyzmatycznym przywódcą, który porywa tłumy. Jego siła naprawdę działa – wyjaśniała Garwolińska. – Amerykańscy liderzy są produktami marketingowymi. Wizerunek Obamy jest pewną kreacją, precyzyjnie przygotowaną, wyćwiczoną na potrzeby określonego efektu – ripostował Tymochowicz. – Lubimy show, emocje, i to dostajemy. Nie wstydźmy się tego, taka jest polityka, taki jest nasz świat – dodał.

Jako przejaw teatralizacji życia politycznego uznał dr Mateusz Kanabrodzki świadomość wyborców, że mamy do czynienia z iluzją. Oglądając dyskusję z udziałem polityków, wiemy, że jest to pewna konwencja, ale godzimy się na to. Poddajemy się jej, i przyjmujemy za prawdziwą. W teatrze, uczestnicząc w akcji spektaklu, mamy świadomość fikcji, ale podchodzimy do sztuki całkiem serio.

Mówiąc o chwytach marketingowych, Tymochowicz  zwrócił uwagę na tzw. sugestywność behawioralną. – Naprowadzamy odbiorcę na sens naszego komunikatu. Nie mówimy mu tego wprost, pozwalamy na odkrycie mu tego, wtedy łatwiej zaakceptuje komunikat, przyswoi go – mówił Tymochowicz.
Kilka lat temu agencja Garwolińskiej wprowadzała na rynek szczepionkę na boreliozę. Dzięki działaniom PR z lokalnej informacji o rzekomym zagrożeniu kleszczami, wywołano panikę i wygenerowano popyt na szczepionkę. – Czy było to nadużycie? Tak, ale czy kłamaliśmy, iż kleszcz może wywołać boreliozę? Nie. To przykład skutecznego działania narzędzi public relations – przekonywała Garwolińska. (KR)