10 października 2008 o godz. 16 rozpoczęło się trzynaste spotkanie z cyklu Best Practice, tym razem prowadzone przez Olafa Furmanka z „Businessmana". Inspiracją dla uczestników Akademii stały się rozważania nad przyszłością zmanipulowanego konsumenta. Było to możliwe dzięki wsparciu w dwóch wymiarach – rolę pierwszego z nich spełniła książka Vadima Makarenko „Tajne służby kapitalizmu”, drugi z nich natomiast zawdzięczamy obecności i zaangażowaniu czterech ekspertów: autora książki, Julii Izmałkowej, Kacpra Osieckiego i Arkadiusza Wódkowskiego. Materiały zaprezentowane przez ekspertów pozwoliły uczestnikom spojrzeć na zagadnienie manipulacji z nieco innego punktu widzenia – było więc trochę o neuroanalizach, trochę o etnografii, trochę o przejmowaniu cudzych zachowań, dużo o badaniach i jeszcze więcej o etyce. Nie zabrakło także nuty refleksji w postaci wspomnień na temat przyczyn powstania „Tajnych służb kapitalizmu” ani dyskusji nad celem tego powstania. Podtytuł książki („Skąd firmy tyle o nas wiedzą?”) spontanicznie posłużył za wstęp do rozważań o ingerencji firm w naszą prywatność – i o obawach, do jakich granic ingerencja ta może się posunąć w przyszłości. Padały nazwy i przykłady i pewnie dyskusja potrwałaby dłużej, gdyby nie kolejne wyzwanie postawione przed uczestnikami spotkania. A wyzwanie to – po łyku kawy i przekąsce – objawiło się w postaci historii człowieka, który przybył do Centrum Zielna, aby osobiście opowiedzieć o wzlotach i upadkach swojej firmy. Bohater spotkania – senator Wojciech Kruk – podzielił się historią kryzysu, który udało mu się przetrwać. Uczestnicy mieli więc okazję usłyszeć o dziejach wrogiego przejęcia firmy Kruk przez Vistulę, o wątpliwościach i refleksjach pana senatora, o roli przyjaciół i ludzi zaufanych, o tym, ile może czasem znaczyć zbieg okoliczności… Charyzma, a jednocześnie skromność bohatera Best Practice przykuły uwagę słuchaczy i wprowadziły w świat refleksji i wniosków. Wojciech Kruk bowiem przedstawił historię sukcesu firmy z podkreśleniem wagi tradycji w kreowaniu wizerunku marki, a przede wszystkim pozwolił uczestnikom spojrzeć na losy przedsiębiorstwa z dwóch – wydawałoby się, odmiennych – punktów widzenia: osobistego i biznesowego. Stąd też pojawiły się pytania, z których część zapoczątkował sam senator. Część z nich pozostała bez odpowiedzi. Ile jest Kruka w „Kruku”? Czy – z perspektywy czasu – odpowiedź firmy na wezwanie Vistuli była rzeczywiście jedyną słuszną decyzją? Czy pomysł marki „Kruk 2008” istotnie byłby chybiony? Być może częściowo na te (i inne) pytania odpowiedzi udzielili Uczestnicy Akademii w trakcie warsztatu. Podjęli oni bowiem trud wyjaśnienia, w jaki sposób doszło do kryzysu w firmie Kruk, jak można było temu zapobiec i jaką ścieżkę rozwoju mogłaby firma obrać w przyszłości. Wśród źródeł kryzysu pojawiło się, między innymi, dążenie do rozwoju odmienne niż u innych firm na rynku w tym samym okresie; wśród propozycji rozwoju – zapewnienie rodzinie sukcesji w zarządzaniu firmą lub też koncentracja na konkurencyjnej działalności. Jednoznacznych definicji więc nie było – zdania uczestników pozostały podzielone, ale senator Kruk w podsumowaniu warsztatów skomentował ciepło różnorodność zaprezentowanych opinii.
Obawy przed manipulacją i kryzysem (ale i metody jego uniknięcia) znalazły również odzwierciedlenie w podsumowaniu w postaci prezentacji doktora Jerzego Czarneckiego. Tytułowy „strach” przed chaosem oraz manipulacją w życiu i biznesie można jednak zniwelować dzięki kontroli, na którą składa się zrozumienie. Trzy zasady postępowania, zaczerpnięte z zachowań w przyrodzie, pozwoliły uczestnikom z lżejszym sercem przystąpić do nieoficjalnej części spotkania. Tym razem w klimacie brazylijskim, przy dźwiękach gitar i oryginalnych potrawach.