Zgłoszenia
O konkursie
I edycja 2008
II edycja 2009
III edycja 2010
Czy potrzebny jest konkurs dla działów sprzedaży
Biografie
Sebastian Jakubiak - Rada Programowa / Komisja Sędziowska PNSA
Grzegorz Sobiecki - Komisja Sędziowska PNSA
Marek Sypek - Rada Programowa PNSA
Wywiady
Stawiam punkty za rzetelność
Studenckie Gwiazdy Sprzedaży – wywiad ze zwycięzcą
Widzę zmiany w mentalności polskich sprzedawców
Zadowolony sprzedawca to podstawa sukcesu
Kluczem jest odpowiedzialność za satysfakcję
Pracoholizm nie dla sprzedawcy
Słowo pracoholizm w języku niemieckim to Arbeitswut czyli ,,wściekłość pracy”. W języku np. japońskim uzależnienie od pracy nazywane jest Karoshi co oznacza ,,śmierć przy biurku”. Nazwy te więc bardzo trafnie odzwierciedlają naturę tego zjawiska. Dla osoby uzależnionej od pracy, praca właśnie jest najwyższą i najbardziej cenioną wartością.
W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat coraz częściej zwraca się uwagę na problem pracoholizmu. Zagadnienie to pojawia się na łamach publikacji naukowych, w środkach masowego przekazu czy w publicystyce. Pracoholizm stał się nieodłącznym elementem życia codziennego. Nierzadko zjawisko to łączone jest z wyczerpującym stylem pracy, ze stresującą sytuacją życiową, czy społeczno-kulturowymi wymaganiami. Jednakże pracoholizm ma głębsze znaczenie niż tylko przejawy i syndromy tego zjawiska.
Dużą rolę odgrywać mogą uwarunkowania osobowościowe.
Wychodząc z definicji osobowości, która jest charakterystyczną dla danej jednostki właściwością myślenia, odczuwania i działania, neurotyczność, będąca cechą osobowości może być jednym z głównych wyznaczników uzależnienia od pracy. Dlatego też pracoholizm niewątpliwie wiązać się będzie z problemem funkcjonowania osobowości.
Istnieją takie cechy osobowościowe, które przyczynić mogą się do uzależnienia od pracy. Lęk przed niepowodzeniem, chęć uzyskania akceptacji czy aprobaty to cechy osobowości neurotycznej.
Główną funkcją pracoholizmu jest nieustanne podnoszenie poczucia własnej godności i wartości przy jednoczesnym wypieraniu niepewności. Minimalizacji lęku ma towarzyszyć perfekcjonizm osoby uzależnionej, czyli stawianie sobie wygórowanych wymagań.
Pracoholizm rozpoczyna się zazwyczaj bardzo niewinnie. Pracujemy więcej, bo chcemy zarobić, by móc zapewnić sobie wyższy status społeczny. W konsekwencji wpadamy w wir pracy, nie widząc w tym żadnego problemu. Odbija się to bardzo na naszym zdrowiu: wyczerpanie, brak koncentracji, bezsenność, zaburzenia nerwicowe, wrzody żołądka a także nawet zawał. Zwykle pracoholizm prowadzi do wypalenia zawodowego. Mimo tych wielu konsekwencji, istnieją branże, w których pracoholik jest mile widziany: przedstawiciel handlowy, pośrednik ubezpieczeniowy, sprzedawca, inna działalność nastawiona na wyniki.
Trzeba jednak pamiętać, że wszystkie osiągnięte ciężką pracą cele w jednej chwili mogą przepaść i pogrążyć.
Łukasz Jarota








